Вы выкарыстоўваеце састарэлы браўзэр. Каб карыстацца ўсімі магчымасцямі сайта, загрузіце і ўсталюйце адзін з гэтых браўзэраў:

Language
Чым Вам дапамагчы?

Мінскае аддзяленне Беларускай чыгункі

Звініць гітарная струна

9 чэрвеня 2016

Сяргея Круталевіч называюць майстрам на ўсе рукі. І нездарма. Сяргей Васільевіч - столяр па абслугоўванню сталічных інтэрнатаў № 3 і № 4 Беларускай чыгункі. Звяртаюцца да яго з самых розных пытаннях - каму-то карціну трэба павесіць, замацаваць карніз, іншым - паправіць дзвярны замак. Са сваёй працай, да якой даўно прыкіпеў душой, ён спраўляецца выдатна. І не менш трапятліва ставіцца да творчасці. Ва ўсіх сваіх амплуа Сяргей Круталевіч цудоўны. Яшчэ адно сведчанне таму - прызавое месца ў конкурсе сярод работнікаў Мінскага аддзялення «Раманса трапяткія гукі».
 
Ён часта думкамі вяртаецца на сваю малую Радзіму - у вёску Жорнаўка Бярэзінскага раёна Мінскай вобласці. - Ёсць настальгія па тых выдатным месцам. Прыгажосць вакол неверагодная! А калі сядзіш з вудай на беразе ціхай ракі - вершаваныя радкі нараджаюцца самі па сабе, - усміхаецца Сяргей Васільевіч. Яго дзядуля ў свой час вельмі добра гуляў на гармонікі. А мама марыла аб тым, каб сын прысвяціў сябе творчасці, стаў спеваком ці музыкам. Некалькі гадоў Сяргей нават займаўся ў музычнай школе. Справа гэта было нялёгкае - ад яго роднай вёскі навучальная ўстанова знаходзілася ў пяці кіламетрах, і даводзілася ўвесь адлегласць пераадольваць пешшу. Але нават сёння, праз дзесяцігоддзі, ён з павагай успамінае свайго выдатнага выкладчыка Жана Пятровіча Жолтка, які здолеў прышчапіць вучню любоў да музыкі.
 
Жыццё так склалася, што прафесію Сяргею Круталевіч прыйшлося асвойваць зусім ня творчую. - Ну, гэта як сказаць, - папраўляе суразмоўца. - Бо нават у штодзённай працы заўсёды ёсць месца выдатнаму, вядома, калі выконваць свае абавязкі ня па ўзору. З 1982 года Сяргей Круталевіч працуе ў Мінскай дыстанцыі грамадзянскіх збудаванняў. Калісьці марыў быць машыністам, але стан здароўя не дазволіла. Зрэшты, сёння аб гэтым Сяргей Васільевіч не шкадуе. Ён змог адбыцца ў абранай прафесіі. Добрым словам успамінае свайго настаўніка, брыгадзіра Казіміра Хадасевіча, які дапамагаў Круталевіч (тады яшчэ вучню сталяра) асвоіць навуку ствараць. І сёння для майго суразмоўцы гэта прыклад сапраўднага прафесіянала. Яшчэ ў канцы 1980-х Сяргей Васільевіч ўдзельнічаў у дарожным конкурсе «Лепшы па прафесіі», які прахадзіў у Гродне. Заняў высокае другое месца. На працягу многіх гадоў працаваў у брыгадзе дыстанцыі (на першым прарабскага ўчастка), якая займалася рамонтам станцыйных будынкаў і збудаванняў, удзельнічаў у падрыхтоўцы аздараўленчых лагераў да чарговых сезонах і т. Д. Увогуле, вопыт сапраўды багаты. Затым перайшоў на іншы ўчастак, стаў абслугоўваць два інтэрнаты магістралі.
 
Вось як ён сам пра гэта расказвае: - Звычайна ў пачатку працоўнага дня я падымаюся на ліфце на 12-ы паверх. А затым спускаюся па лесвіцы ўніз - уважліва аглядаю ўсе пралёты, вокны, дзверы і т. Д. Інструмент заўсёды пад рукой. Таму нешта адрамантаваць або замяніць магу адразу ж. Акрамя таго, жыхары самі да мяне звяртаюцца з рознымі просьбамі. Увогуле, работы хапае.
 
А як жа творчасць? З гэтым таксама праблем не ўзнікае. Яшчэ ў музычнай школе Сяргей Васільевіч асвоіў гармонік, затым пераключыўся на гітару, самастойна вывучыў нотную грамату. Піша і музыку, і вершы. Не раз удзельнічаў у творчых спаборніцтвах, якія праводзяцца на магістралі. На адным з іх ( «Звіняць гітарныя струны») у 2010 годзе заняў трэцяе месца. А нядаўна ў конкурсе «Раманса трапяткія гукі» стаў другім. Сяргея Круталевіч адзначылі ў намінацыі «Класічны раманс». Ён выканаў кампазіцыю «Пара гнядых». - Шчыра прызнацца, рамансы раней не выконваў. Больш люблю лірычныя песню ні, песні ваенных гадоў ... А тут вырашыў паспрабаваць. І ўсё атрымалася добра, - распавядае Сяргей Васільевіч. - Хваляванне? Не без гэтага. Але стоячы на ​​сцэне, заўсёды адчуваеш свайго гледача. Часам я выбіраю кагосьці аднаго з вялікай залы і ўяўляю, што спяваю толькі для яго. І тады мандраж праходзіць. Сяргей Круталевіч задаволены арганізацыяй конкурсу. Кажа, што такога роду агляды павінны праводзіцца часцей. Бо таленавітых людзей на Беларускай чыгунцы нямала.
 
Дзмітрый Уладзімір
 
 
Да спісу навін за 2016 год