Вы выкарыстоўваеце састарэлы браўзэр. Каб карыстацца ўсімі магчымасцямі сайта, загрузіце і ўсталюйце адзін з гэтых браўзэраў:

Language
Чым Вам дапамагчы?

Мінскае аддзяленне Беларускай чыгункі

Узнагарода абавязвае

15 верасня 2016

Гэты год для начальніка аддзела перавозак Мінскага аддзялення Андрэя Сладкевича знамянальны двума падзеямі. Андрэй Мікалаевіч быў абраны дэлегатам V Усебеларускага народнага сходу, а напярэдадні прафесійнага свята яму ўручылі знак «Ганаровы чыгуначнік».
 
- Вядома ж, гэта наша агульная ўзнагарода — калектыву аддзела, станцый, — адзначае Андрэй Сладкевiч. — І, безумоўна, гэта шмат да чаго абавязвае.
 
Яшчэ ў царскай Расіі яго прадзед быў пуцявым абходчыкам на станцыі Гатчына. З тых часоў у сям'і захавалася ўсяго адна фатаграфія, дзе Антон Браніслававіч ў чыгуначнай форме, а таксама шматлікія апавяданні пра стальную магістраль той пары. З дзіцячых гадоў яна асацыявалася ў маладога чалавека з нейкай краінай, дзе былі строгая дысцыпліна і парадак. Але яго прыцягвала зусім іншая прафесія. Пасля заканчэння 10 класаў з Гродзенскай вобласці адправіўся ў Мінск паступаць на факультэт журналістыкі Белдзяржуніверсітэта. Маладому чалавеку больш даваліся гуманітарныя навукі. Аднаго бала не хапіла, каб стаць журналістам. Каб не губляць год, бацька параіў сыну пайсці ў сталічны транспартны СПТВ-107 — бо чыгунка заўсёды славілася стабільнасцю. Праз год, асвоіўшы прафесію памочніка машыніста цеплавоза, хлопец працаваў у лакаматыўным дэпо Маладзечна. А яшчэ праз паўтара — быў прызваны ў армію. Служыў у аўтамабільным батальёне ў Заходняй групе войскаў у Германіі. Яго частка размяшчалася ў Патсдаме. Там малады чалавек, не губляючы надзеі паступіць на журфак, працягваў друкавацца ў дывізіённай газеце. Але лёс распарадзіўся інакш.
 
Маючы чырвоны дыплом выпускніка вучылішча, памочнік машыніста мог бы здаваць ўсяго адзін экзамен. Але новыя сябры-абітурыенты ўгаварылі паступаць на факультэт «Кіраванне працэсамі перавозак на чыгуначным транспарце». Паспяхова здаў тры прадмета, Андрэй Сладкевiч стаў студэнтам БелДУТ. Гэта былі пяць яркіх, незабыўных гадоў у яго жыццi, пасля заканчэння якіх новаспечанага двiжэнца размеркавалі дзяжурным па станцыі Мінск-Паўночны.
 
Мноства пад'язных шляхоў, узаемадзеянне з буйнымі прадпрыемствамі-кліентамі і прадпрыемствамі прамысловага чыгуначнага транспарту сталі добрай школай для Андрэя Сладкевiча, праз некалькі гадоў назначанага намеснікам начальніка станцыі. Наступная прыступка ў яго працоўнай біяграфіі - начальнік станцыі Калядзічы, якая мае ўжо сваю спецыфіку працы — кантэйнерныя перавозкі. Тут была сканцэнтравана пагрузачна-разгрузачная праца УП «Мiнскжэлдортранс», пазней аб'яднанага з транспартна-лагістычным цэнтрам «Белінтэртранс». Карысным стаў і вопыт кіраўніцтва на нейкай станцыі сталічнага вузла Сцяпянка — спачатку намеснікам начальніка па грузавы працы, потым і яе начальнікам. Чаго толькі варта ўзаемадзеянне з такімі прамысловымі гігантамі, як Мінскі трактарны завод ці Мінскі электратэхнічны завод імя В. І. Казлова! У 2010 годзе станцыя Сцяпянка стала першай у сталічным аддзяленні, дзе ўкаранілі сістэму мікрапрацэсарнай цэнтралізацыі стрэлак і сігналаў.
 
Велізарны досвед, набыты на трох значных станцыях Мінскага чыгуначнага вузла, выдатна спатрэбіўся Андрэю Сладкевiчу і на новым месцы — у якасці начальніка аддзела перавозак Мінскага аддзялення. Дапамог ва ўкараненні МПЦ ў Ждановічах, у развіцці станцый, пошуку і прыцягненні новых кліентаў, актывізацыі ўзаемадзеяння з ужо наяўнымі. Як адзначае Андрэй Мікалаевіч, у гэтым кірунку акцэнт у першую чаргу робіцца на ўдасканаленне маркетынгавай працы. Прычым як у грузавых, так і пасажырскіх перавозках. За апошнія некалькі гадоў у сталічным аддзяленні з'явіліся новыя пад'язныя шляхі і прадпрыемствы — кліенты на станцыях Смаргонь і Фаніпаль, на больш высокі ўзровень выведзена тэхнічнае навучанне работнікаў гаспадаркі перавозак, быў адкрыты рух цягнікоў гарадскіх ліній паміж сталіцай і яе гарадамi — спадарожнікамі Рудзенск і Смалявічы, а таксама Нацыянальным аэрапортам Мінск.
 
Безумоўна, на новай пасадзе клопатаў у Андрэя Сладкевiча дадалося. Знаходзіцца ў добрай фізічнай і маральнай форме яму дапамагае спорт. Дарэчы, у школе ён меў першы разрад па стральбе. У вучылішчы, а потым і ў ВНУ захапляўся цяжкай атлетыкай (стаў кандыдатам у майстры спорту), пазней — настольным тэнісам, футболам, валейболам. Спорту разам з аднадумцамі надае ўвагу штотыдзень. А ў мінулым годзе стаў пераможцам турніру па настольным тэнісе ў спартакіядзе сярод кіраўнікоў Мінскага аддзялення.
 
Ёсць у Андрэя Сладкевiча і захапленне для душы. Дакладней, іх у яго некалькі. Шмат гадоў ён збірае чыгуначныя ліхтары, значкі, маркі і іншыя прадметы галіновай тэматыкі. Першых у яго калекцыі ўжо больш за дзесяць, колькасць значкоў і марак перавысіла сотню. Па словах чыгуначніка, хобі спрыяе вывучэнню гісторыі, пашырэнню далягляду ў цэлым.
У вольны час Андрэй Сладкевiч часта бывае ў Смаргонскім раёне, дзе жыве яго мама Гелена Баляславаўна — жанчына з актыўнай жыццёвай пазіцыяй, у мінулым старшыня прафкома калгаса, да гэтага часу публіцы свае артыкулы ў мясцовых СМІ. Па сутнасці, яна сама рэалізавала невыкананую мару сына. Але Андрэй Мікалаевіч ніколькі не шкадуе аб сваім абраным шляху.
 
Вольга Арлова
 

 

Да спісу навін за 2016 год